Intrepid gaf me een vriendelijk schopje: hoe het nu ging, een maand na mijn vorige bericht? Het antwooord is klip en klaar: het gaat goed. Eigenlijk een beetje tot mijn eigen verbazing. In mijn vorige log las je dat ik bij mijn eerdere stoppoging nog maandenlang hunkerde. Nou, nu lekker niet! Dankzij de Champix, mijn andere mindset en lekker veel sporten.
Ik stop nauwelijks negatieve energie in het roken. Als mijn zusje op bezoek is, mag ze van mij gerust paffen. En het grappige is dat ik bij het ruiken van haar sigaret alleen constateer dat ze aan het roken is, zonder dat daar die hele negatieve kettingreactie achteraan komt. Je kent 'm waarschijnlijk wel:
- "Hmm, ruikt best lekker..."
- Het nicotinemannetje in je hoofd danst zijn dansje van verlangen
- Je herinnert je weer hoe lekker je roken vond
- Je lichaam is in al die jaren hiervoor goed geprogrammeerd. Vanuit een soort Pavlov-reactie bereidt het zich voor op wat komen gaat. Anticipatie op de eerste hijs en wat dat teweegbrengt, de receptoren in je hersens gaan alvast klaar staan, je lijf verlangt naar de voedingsboost die zometeen je bloedsuikerspiegel opjaagt
- Door je hoofd schiet de gedachte: hmm, éen trekje moet toch kunnen?
En daarna komt het lastige punt: óf je bezwijkt en voeltje slecht óf je bezwijkt niet en voelt je alsof je gevreën hebt zonder klaar te komen
En het lekker is... dat heb ik nu dus niet. Ik sport nog steeds veel* en merk al dat ik meer lucht heb. In mijn zwakke momenten bekijk ik op mijn iPod de antirook-apps die ik erop heb gezet. En ik vind mezelf niet zielig, omdat ik niet rook. En ik hoef niet te roken als goedmaker als ik om een andere reden zielig ben**
Kortom: ik ben blij met mijn kleine niet-roken overwinning tot nu toe. Maar ik moet ook bekennen dat ik benieuwd ben (en misschien ook wel wat opzie) tegen het moment dat ik het op eigen kracht moet doen, zonder de Champix...
Bijschriftjes
- * Ik heb mijn eerste loopwedstrijdje gedaan, 5km in de Singelloop (Wijk bij Duurstede) in 31 minuut 40. Over mijn tijd was ik niet zo tevreden. Tot ik bedacht dat ik niet zo moest zeuren: tot een half jaar geleden dacht ik altijd dat hardlopen voor mij onhaalbaar was.
- ** Vanwege een peesontsteking in mijn schouder ben ik nu even zielig
Tja, wat een uurtje snoeihout kleinmaken niet vermag. Ik ben nu even minder zielig omdat ik na een doorwaakte rotnacht wat stoerdere pijnstillers kreeg. - Wat ik inzet om me te helpen bij het niet-roken:
My Last Cigarette (iPhone app) stimuleert enorm. Af en toe eens kijken naar een goor plaatje van een rookgerelateerde aandoening, zien dat mijn bloedsomloop verbetert en meer...
StopBuddy (iPhone app) als noodlijntje: ik heb er maar een paar keer gebruik van gemaakt, maar toen was het ook cruciaal. Insteek is dat afleiding wonderen verricht, en dat klopt. Trek in een sigaret StopBuddy stelt alternatieve activiteiten voor. En als ultiem wapen kun je moppen lezen tot je trek in een peuk over is.
www.whyquit.com (Engels): een website boordevol motiverende informatie over stoppen met roken, psychologische en lichamelijke mechanismen die daarop inwerken enzovoorts. Deze site werkt bij mij erg goed om mijn eigen drogredeneringen door te prikken. Bovendien helpt het mij heel erg als ik zaken kan doorgronden. Bijvoorbeeld: waarom hoefde ik als roker minder regelmatig te eten en werd ik (oké dan: minder) niet dik?
www.liferewards.nl is de site die Champixgebruikers ondersteunt. Eerst even positief zijn: het streven van Pfizer is goed, om op deze manier ondersteuning te bieden. De informatie die ze gedoseerd aanbieden is goed. Dan nu wat ik ervaar als minpunten. De site is onhandig opgezet, met een slechte userinterface aardoor je veel repeterende handelingen moet doen. Voorbeeld: om aan te geven dat je een week niet gerookt hebt, moet je een datum aanklikken, aanklikken dat je niet rookte, op de 'OK'-button drukken, wachten tot de pagina is aangpast en dat zeven keer herhalen. Er is geen enkele interactie met stopcollega's mogelijk (daarom is stoprokenblog juist zo'n geweldige site). Er is een fittest trappenlopen die verder nergens wordt uitgelegd. Het design van de site is gedateerd. Alle dagelijkse ondersteunende mailtjes (erg fijn) die je op verzoek krijgt bevatten onderaan een Duitse tekst (jaja, voor Amerikanen zijn NL en Duits hetzelfde). Zo kan ik nog wel even doorgaan. Jammer, want het kán een mooie aanvulling vormen voor Champixstoppers. En om eerlijk te zijn, vind ik het wat ranzig dat Champix een melkkoe is voor Pfizer, maar Pfizer niet even 1 tot 2 euroton investeert om de site écht bruikbeaar te maken.
